Kronika

Lipiec 2007 Rada wykonawcza jest w komplecie. Struktura i kontakty z Radą są opublikowane na stronie internetowej (wersja PDF pod hasłem „Ogranizacja – Zespół wykonawczy”). W Rzymie i innych miejscach świata przgotowują się inne grupy. Profesjoniści zgłaszają swoją dyspozycyjność i dołączają się jako wolontariusze do organizowania zakwaterowań i finansów. Rzymska diecezja wspomaga nas ofiaruje nieocenioną pomoc w osobach J. E. Kard. Camillo Ruiniego i Ks. Mauro Parmeggianiego (Sekretarza Generalnego Kuri). Niebawem zostaną opublikowane na stronie internetowej formularze rejestracji.

Czerwiec 2007 Kard. Poupard uważa, że Kongres, ugruntowany na Miłosierdziu, wyznaczy nowy, ważny etap w histori diologu między religiami i kulturami. Dlatego decyduje się być członkiem Komitetu Patronalego. Przewodniczyć będzie w spotkaniu międzyreligijnym 3 kwietnia 2008, które zostanie przygotowane przy współpracy z Papieska Radą Dialogu Międzyreligijnego. J. E Mgr Ranjith, Sekretarz Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów ze Sri Lanki, dołącza się do Komitetu Patronalnego. Zabierze on głos 4 kwietnia.


Maj 2007 Odbyło się spotkanie Komitetu międzykontynentalnego oraz Komitetu europejskiego.

Kwiecień 2007 Po zawarciu umowy o zalożeniu Komitetu Europejskiego Kardynał Schönborn ogłasza oficjalnie Kongres podczas konferencji prasowej w Wiedniu. Pod koniec miesięca zawiązuje się przygotowawczy Komitet Azjatycki. W Manili (Filipiny) znajduje się 300 osób oficjalnie reprezentujących diecezje z 11 krajów oraz 78 biskupów. W spotkaniu bierze bezpośredonio udział 9 biskupów i liczni kapłani.Wikariusz Generalny z Manilii w porozumieniu z Kardynałem Rosalesem i Przewodniczącym FABC (Konferencja Episkopatu Azji) obejmuje oficjalnie funkcję koordynatora kontynentu.

W kilka dni po niedzieli Miłosierdzia cenne rozwiązania wskazują Kardynał Arinze i S.E.Mgr Rylko, Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Świeckich, który przystępuje do Komitetu Przewodniczącego.

Luty 2007 Zastają nawiązane cenne kontakty z Papieską Radą ds. Dialogu Międzyreligijnego w Rzymie. Kongres budzi zainteresowanie seminarzystów Kolegium Rzymskiego. Powstaje pytanie : Jakie miejsce zajmuje tajemnica Miłosierdzia w kapłańskiej formacji ? Rozpatruje się w tej sprawie pomysł na odpowiednie atelier.

Styczeń 2007 Mgr. William Lori, bisup diecezji Bridgeport w USA, pomaga nawiązać kontakty i stworzyć Komitet Północnej Ameryki. W pierwszym zebraniu podczas video konferencji, mającym miejsce w marcu, biorą udział biskupi i przedstawiciele wschodniego i zachodniego wybrzeża.

Grudzień 2006 Sekretarz Generalny Kongersu spotyka się z kardynałem Stanisławem Dziwiszem. Arcybiskup krakowski, były sekretarz prywatny Jana Pawła II, przyjmuje inicjatywę Kongresu z wielkim entuzjazmem, popierając w pełni Kongres i zapewniając swoją dyspozycyjność.

Listopad 2006 Założenie pierwszego Komitetu Międzynarodowego w Ameryce Łacińskiej przygotowującego Światowy Kongres o Miłosierdziu w Rzymie. Przedstawiciele Kościoła Paragwaju, Argentyny, Meksyku, Urugwaju, Bolivii, Brasylii i Chile podpisują akta Komitetu.

Marzec 2006 Sekretarz Kongresu spotyka się z Mons. Ronny Jenkins, Sekretarzem Generalnym Konferencji Episkopatu Północnej Ameryki. Mons Jenkins okazuje zaiteresowanie Kongresem i zobowiązuje się do rozpowszechnienia tej inicjatywy wsród członków Konferencji Episkopatu Stanów Zjednoczonych.

Luty 2006 Podczas audiencji z Jego Świętobliwością Benedyktem XVI Kardynał Christoph Schönborn zapowiada projekt Światowego Kongresu o Miłosierdziu. Ojciec Święty przyjmuje życzliwie tę inicjatywę i błogosławi ją.

Październik 2005 Pod koniec Synodu Bisupów w Rzymie Sekretarz Kongresu przedstawia projekt Światowego Kongresu o Miłosierdziu z Kardynałowi Camillo Ruini, Przewodniczącemu Konferencji Episkopatu Włoskiego. Kardynał przyjmuje prezesurę tegoż Kongresu pod warunkiem, że odbędzie się on w Rzymie.

Lipiec 2005 W Krakowie-Łagiewnikach, w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia, odbyły się międzynarodowe rekolekcje dla kapłanów i współpracowników duszpasterstwa na temat : „Miłosierdzie, jedyna nadzieja świata”. Rekolekcje prowadzili J. E. Kard Christoph Schönborn, J. E. Kard. Philippe Barbarin, Ks. Albert de Monléon e O. Patrice Chocholski.

W Rekolekcjach wzięli udział kapłani i współpracownicy duszpasterstw. Idea Kongresu, przedstawiona uczestnikom rekolekcji (300 osób pochodzących z wszystkich kontynentów), została przyjęta pozytywnie. Od tego wydarzenia projekt był przestawiany biskupom i przyjmowany z dużym entuzjazmem. Od tego wydarzenia przestawiany wielu biskupom, projekt spotyka się z dużym entuzjazmem.

W lutym 2006 r. Kard. Schönborn przedstawił projekt Kongresu Jego Świętobliwości Benedyktowi XVI, który popoarł go i pogłogosławił.